Volumina Legum, tom VII, str. 171
Kwit Sukcesorom
Wielmożnego Sołłohuba Podskarbiego Wielkiego
Wielkiego Księstwa Litewskiego

(na Konwokacji Warszawskiej roku 1764)

Lubo Wielmożny Jan z Dowoyna Sołłohub Podskarbi Wielki i Pisarz Ziemski Wielkiego Księstwa Litewskiego z aktu odbioru Podskarbstwa Wielkiego Księstwa Litewskiego to jest od dnia pierwszego marca roku 1732 aż do roku 1747 wyłącznie z Dóbr Jego Królewskiej Mości Stołowych Ekonomicznych podczas Bezkrólewia za rok 1733, na Sejmie Warszawskim w Roku 1738 agitującym się, chociaż niedoszłym, dostatecznie przed Posłami Rzeczypospolitej, i na innych Ordynaryjnych i Ekstraordynaryjnych Sejmach w tej przerwie, aż do czasu teraźniejszego uczyniwszy kalkulację w myśl konstytucji roku 1717 i nad kontrakt czyli opis w tejże Konstytucji roku 1717 wyrażony, na Sejmie Grodzieńskim za rok 1745, i za rok 1746 włącznie aukcji po złotych polskich sto tysięcy na rok swobodnie i chętnie pomnażając dochody Skarbu Litewskiego postąpiwszy, i za pomienione lata wyrażone dwakroć sto tysięcy złotych polskich w skarbie Wielkiego Księstwa Litewskiego w depozycie u Wielmożnego Jerzego Fleminga teraźniejszego Podskarbiego Wielkiego Księstwa Litewskiego dla dalszego Rzeczpospolitej rozporządzenia zostawiwszy, kwitu generalnego nie otrzymał; przeto gdy Wielmożny Józef Sołłohub Wojewoda Witebski, syn niegdy Wielmożnego Jana Podskarbiego Wielkiego Wielkiego Księstwa Litewskiego kalkulacje rzetelne przed delegatami do zbadania sprawy produkował, które żadnej wątpliwości i interpretacji nie podpadły, za czym wszystkich sukcesorów i konsukcesorów przerzeczonego niegdy Wielmożnego Jana Sołłohuba Podskarbiego Wielkiego Wielkiego Księstwa Litewskiego ze wszystkich lat Podskarbiostwa Jego kwitujemy, i od wszelkich impetycji, i od kogokolwiek zarzutów jakowych w każdym czasie z obowiązującymi przepisami prawa uwalniamy.
wyszukał i zdigitalizował  ZbigniewWołocznik
zwroty łacińskie tłumaczył Stanisław Plewako
zweryfikował i poprawił Henryk Sz. Wąsowski